70 jaar AFCN — een lustrum om nooit te vergeten

Wat een weekend… wat een feest… wat een herinneringen!

Namens de lustrumcommissie willen wij iedereen die op welke manier dan ook heeft bijgedragen aan ons 70-jarig lustrumweekend van harte bedanken.

Donderdag kwamen de eerste deelnemers al binnenrollen. De ene Ford wat luider dan de andere, maar de meeste allemaal op eigen kracht — en dat is bij auto’s van deze leeftijd toch altijd weer een klein wonder op zich.

Vrijdag stond in het teken van een prachtige rit door de omgeving. Het weer werkte mee, de auto’s snorden tevreden voort en de sfeer was uitstekend. De dag werd afgesloten met een BBQ waar werkelijk niemand iets tekort kwam. Er was vlees in overvloed — zóveel zelfs dat sommigen zich waarschijnlijk afvragen of er nog ergens een complete veestapel zoek is. Daarbij onbeperkt drinken, dus de gesprekken werden gedurende de avond alleen maar mooier en de verhalen over restauraties steeds indrukwekkender.

En toen kwam zaterdag… de dag waarvan we wisten: dit moet de klapper worden.

Om 08:00 uur stond het feestcomité al paraat. Sommigen fris en fruitig, anderen functioneerden zichtbaar nog op koffie en goede wil. Maar iedereen stond er.

Even na 10:00 uur opende onze voorzitter van de A-Ford Club Nederland (Jaap Jongedijk) officieel de dag. Daarna was er volop aandacht van de pers, met interviews van onder andere TV Gelderland.

Speciaal voor dit lustrum was er ook een schitterend programmaboekje gemaakt. Wat ons betreft niet zomaar een boekje, maar een echt bewaarexemplaar. Prachtig vormgegeven en een tastbare herinnering aan een bijzonder jubileumweekend. Ook werd een speciale sleutelhanger uitgereikt: een fraai aandenken met het Ford-logo verwerkt in het klokje en op de achterzijde de gravering: AFCN 1956–2026. Een klein geschenk met grote symbolische waarde.

Vervolgens vertrokken we voor een rit van ongeveer 50 kilometer. Een prachtig lint van historische Fords trok door het landschap — een beeld waar menig autoliefhebber spontaan kippenvel van krijgt.

Bij de start van deze rit werd ook onze oud-voorzitter Evert Brouwer gespot, vlak bij de startlocatie. Helaas kon hij zelf niet deelnemen aan de festiviteiten. Tijdens zijn welverdiende vakantie had hij zijn heup gebroken, waardoor actief meedoen er dit jaar niet in zat. Maar zoals we Evert kennen, liet hij het lustrum toch niet zomaar aan zich voorbijgaan. Vanaf een tuinstoeltje genoot hij zichtbaar van de stoet van maar liefst 100 Fords die aan hem voorbijtrok. Ondergetekende maakte even een praatje met hem en ondanks de omstandigheden bleek zijn humor gelukkig nog volledig intact. Met een glimlach vertelde hij dat hij inmiddels voor één vijfde Duitser was geworden, aangezien hij een Duitse heup had gekregen. Evert, wij wensen je heel veel sterkte en een voorspoedig herstel toe. We hopen van harte dat jij — samen met je vrouw — ondanks alles toch hebt kunnen genieten van dit bijzondere weekend.

Na terugkomst wachtte een heerlijke lunch in de Essenburcht. In de middag volgde een bezoek aan Bosch Beton. Daar werden we niet alleen getrakteerd op een verkoelend drankje, maar ook nog verrast met petjes. Een slimme zet, want met zoveel glimmende hoofden in de zon was extra bescherming geen overbodige luxe.

Daarna volgde een bezoek aan het Oude Ambachten Museum in Terschuur. Voor velen een feest van herkenning. Regelmatig klonk er: ‘Kijk, zo eentje had mijn opa ook!’ gevolgd door een uitgebreid verhaal waar niemand tussendoor kwam.

Bij terugkomst in de Essenburcht werden wij als lustrumcommissie verrast door woorden van dank van onze secretaris Lex Veen. Hij bedankte de commissie hartelijk voor alle uren werk achter de schermen en overhandigde een prachtig presentje. Een bijzonder moment dat ons goed deed.

En toen… het buffet. Wat zullen we zeggen? Ruim voldoende is eigenlijk een understatement. Het buffet overtrof alle verwachtingen. Iedereen kon naar hartenlust genieten en volgens mij is niemand met honger van tafel gegaan.

Maar de echte genadeklap kwam daarna nog. Een ijsbuffet.

Op dat moment waren er twee soorten mensen: mensen die zeiden: ‘Ik kan echt niets meer op…’ en diezelfde mensen, vijf minuten later, met een bord ijs in hun handen.

Na het ijsbuffet was de avond overigens nog lang niet voorbij. Als feestelijke afsluiting van de zaterdagavond genoten we van een spetterend optreden van de dames van Double2. Zij brachten de sfeer er geweldig in en zorgden ervoor dat de avond op een fantastische manier werd afgesloten.En wat misschien nog wel het mooiste was: ook op de dansvloer bleek de energie binnen onze club volop aanwezig. Voor zover het lichamelijk nog mogelijk was, gingen de beentjes nog even enthousiast van de vloer. Niet alleen de dames van Double2 leverden een perfect optreden af, maar zeker ook onze eigen leden. En als je bedenkt dat de meesten de 60 jaar inmiddels ruimschoots zijn gepasseerd, dan is dat een prestatie op zich. Daar past maar één woord bij: proficiat!

Dat typeert misschien wel het hele weekend: gezelligheid, saamhorigheid, genieten en bovenal de bijzondere sfeer die onze vereniging zo uniek maakt.

Als vereniging mogen we met enorme trots terugkijken op een gigantisch mooi evenement. Zonder vrijwilligers, sponsoren, deelnemers, commissieleden en alle helpende handen was dit nooit mogelijk geweest.

Aan iedereen die heeft meegewerkt — in welke vorm dan ook: HEEL HARTELIJK DANK!

Namens de gehele lustrum commissie:

Adrie ten Hove

(voorzitter Lustrum commissie 2026)